List otwarty

           Szczecin, Częstochowa, Poznań, Tomaszów Mazowiecki,

Warszawa, dnia 26.01.2026 r.

LIST OTWARTY – PETYCJA
prośba o poparcie koncepcji uwzględnienia znaczenia języka polskiego, wdrożenia dobrych praktyk w EUIPO oraz równocześnie wykorzystania w systemie prawa polskiego znakomitych, wartych dostrzeżenia rozwiązań prawa unijnego

Szanowny Pan Donald Tusk
Prezes Rady Ministrów
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
Al. Ujazdowskie 1/3, 00-583 Warszawa

Szanowny Pan Radosław Sikorski
Minister Spraw Zagranicznych
Al. J. Ch. Szucha 23, 00-580 Warszawa

Szanowny Pan Waldemar Żurek
Minister Sprawiedliwości
Al. Ujazdowskie 11, 00-950 Warszawa
Szanowny Panie Premierze,
Szanowni Państwo Ministrowie,

 Wiemy, że wspólnota i współpraca budują pozycję i bezpieczeństwo, poprawienie systemu wzmacnia je i służy nam wszystkim. Jest to istotne zwłaszcza w sytuacji, gdy priorytetem pozostaje sprawne funkcjonowanie Unii Europejskiej.

Dlatego zwracamy się z prośbą, by Rząd – w ramach istniejących lub nadzwyczajnie powołanych do tego celu struktur – podjął krajowe prace analityczne służące przygotowaniu działań korygujących funkcjonowanie Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), tak aby instytucja ta lepiej zaspokajała potrzeby gospodarki europejskiej, w tym polskiej. Zdaniem podpisanych, pierwszym celem prac powinno być uwzględnienie tematów A, B i C (są to problemy, które łączymy z konkretnymi propozycjami rozwiązań).

A. Cenna rola języków krajowych, w tym języka polskiego, w procesie integracji europejskiej – stanowiącej kluczowy paradygmat dla Europejczyków, któremu towarzyszy potrzeba zatrzymania faworyzowania jedynie pięciu języków oraz marginalizowanie pozostałych w Urzędzie EUIPO, dysponującym znacznymi środkami finansowymi, które winny służyć strukturalnemu wzmacnianiu integracji europejskiej.
B. Potrzeba wyeliminowania błędów w tłumaczeniu prawa Unii Europejskiej utrwalanych w praktyce EUIPO w zakresie określania statusu wspólników polskich i niemieckich spółek cywilnych, niekonsekwencji szkodzących pozycji polskich przedsiębiorców, których potrzeby nie są na razie analizowane na szczeblu decyzyjnym EUIPO.
C. Funkcjonalne, sprawdzone rozwiązanie ustawodawcy unijnego i mechanizm prawny, który jest wart docenienia i wykorzystania w każdym porządku krajowym (także w polskim), którym ustawodawca unijny zabezpieczył funkcjonowanie EUIPO w sytuacji nadzwyczajnej jaką była pandemia COVID-19 (czemu w latach 2020-2022 nie sprostał polski ustawodawca, który nie zapewnił właściwego funkcjonowania w tym czasie Urzędu Patentowego RP).

 Przedkładamy w załączeniu apel skierowany do Pana João NAGRÃO, Dyrektora EUIPO, który udostępniamy również pod adresem stowi.pl we wszystkich językach urzędowych Unii. Prosząc o zainteresowanie przedstawionymi problemami systemowymi, deklarujemy gotowość współpracy oraz udzielenia merytorycznego wsparcia w sprawach z zakresu prawa własności intelektualnej, wymagających pilnej interwencji także w Polsce.

                                           Z wyrazami najwyższego szacunku –

Joanna CHUDY
Członkini Zarządu StoWI Anna KORBELA
Prezes StoWI Marek BESLER
Wiceprezes Zarządu StoWI

r inż. Ryszard MATUSIAK
Wiceprezes Zarządu StoWI Sławomir KWAPISZ
StoWI Tadeusz KACHNIC
Komisja Rewizyjna StoWI
W załączeniu:
 list z dnia 26.01.2026 r. do João NAGRÃO, Prezesa Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej.

                          StoWI

Stowarzyszenie Własności Intelektualnej – Przyjazne Instrumenty IP,
SIEDZIBA: ul. J. P. Woronicza 31 l. 248, 02-640 Warszawa, Polska,
biuro@stowi.pl zarzad@stowi.pl
tel./fax (+ 48) 22 119 83 73
www.stowi.org www.stowi.pl www.stowi.eu
Szczecin, Częstochowa, Tomaszów Mazowiecki, Poznań, Warszawa,
dnia 26.01.2026 r.

      Szanowny Pan João NAGRÃO,

Dyrektor Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej
(EUIPO)
Avenida de Europa 4
03008 Alicante Hiszpania
joao.negrao@euipo.europa.eu
customercare@euipo.europa.eu
Szanowny Panie Dyrektorze,

[1] Zwracamy się z uprzejmą prośbą o zainteresowanie i życzliwe rozważenie trzech zagadnień, które mają istotne znaczenie dla funkcjonowania unijnego systemu prawa własności intelektualnej, w tym zwłaszcza Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej:

A) uwzględnienie w systemie prawa własności intelektualnej EUIPO roli języków krajowych, w tym języka polskiego, niezbędnego elementu paradygmatu integracji europejskiej,
w pierwszej kolejności w zakresie sposobu udostępniania aktów prawa Unii Europejskiej;

B) wyeliminowanie błędów i niekonsekwencji występujących w tłumaczeniu prawa Unii Europejskiej oraz w praktyce EUIPO w zakresie określania statusu wspólników polskich i niemieckich spółek cywilnych w postępowaniu przed EUIPO;

C) docenianie dorobku legislacyjnego Unii Europejskiej oraz rekomendowanie polskiemu ustawodawcy efektywnego i sprawdzonego w EUIPO rozwiązania przyjętego w prawie unijnym, w kontekście zapewnienia ciągłości funkcjonowania instytucji w sytuacjach nadzwyczajnych (takich jak pandemia COVID-19, gdy zapewniono sprawne funkcjonowanie EUIPO, którego nie udało się zachować w Urzędzie Patentowym RP, niewyposażonym w narzędzia prawne tak sprawne jak przyjęte w EUIPO).

[2] Jesteśmy przekonani, że zainteresowanie Pana Dyrektora oraz działania podjęte w odniesieniu do trzech zagadnień przedstawionych poniżej (A, B i C) zmienią praktykę EUIPO, prowadząc nie tylko do poprawy sytuacji polskich przedsiębiorców w relacjach z Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO), lecz także do dalszego umacniania integracji państw Unii Europejskiej.

[3] Przedstawiając niniejszy apel oraz dokonując wyboru jego wersji językowej, staraliśmy się uwzględnić obowiązujące obecnie reguły określające języki komunikacji z Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej stosowane w toku postępowań.
[4] Języki komunikacji z EUIPO określono niezależnie w dwóch aktach prawnych.
[5] Żaden z nich nie realizuje jeszcze założeń integracji europejskiej, co wyjaśniamy w części „A” naszego wystąpienia.
[6] Zatem zastosowaliśmy się do regulacji prawnej:

 z zakresu unijnych znaków towarowych, przy czym art. 146 rozporządzenia 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej stanowi, że „językami Urzędu” są: angielski, francuski, hiszpański, niemiecki lub włoski oraz

 z zakresu wzorów unijnych, w przypadku których nie wskazuje się wprost w jakim języku należy komunikować się z EUIPO, lecz w art. 98 ROZPORZĄDZENIA Rady (WE) nr 6/2002
w sprawie wzorów Unii Europejskiej wprowadza terminy: „język urzędowy Unii” (ust. 1) oraz „język Urzędu” (ust. 2),
 sformułowane w wytycznych proceduralnych (Guidelines on Trade Marks i Guidelines on Designs), które wyjaśniają praktykę językową EUIPO.

[7] Apel, który przekładamy, ze względu na swój szerszy charakter został udostępniony w Internecie pod adresem stowi.pl w językach wszystkich Krajów Członkowskich, w tym we wszystkich pięciu „językach Urzędu” EUIPO, a także w języku ukraińskim.

 
A.
Cenna rola języków krajowych, w tym języka polskiego, w paradygmacie integracji europejskiej oraz apel o uwzględnienie w działalności EUIPO podstawowej zasady strukturalnej tego procesu w unijnym systemie prawa własności intelektualnej.

  1. Akty prawa unijnego formułujące zasadę poszanowania różnorodności językowej stanowią jeden z elementów wyznaczających paradygmat integracji europejskiej.

[8] Uwzględnienie naszego apelu o docenienie języka polskiego w obrocie prawnym EUIPO wpisuje się w postanowienia Traktatu z Maastricht z 1992 r., stanowiącego podstawę prawa pierwotnego Unii Europejskiej oraz definiującego cele i strukturę instytucjonalną Unii Europejskiej.
[9] W szczególności:

 w art. 3 ust. 3 ustawodawca unijny wskazuje, że Unia „Szanuje swoją bogatą różnorodność kulturową i językową oraz czuwa nad ochroną i rozwojem dziedzictwa kulturowego Europy.”;

 zasadzie tej dano wyraz m.in. w art. 55 Traktatu o Unii Europejskiej , który uznaje teksty wyrażone w każdym z języków krajowych państw członkowskich (w tym w języku polskim) za jednakowo autentyczne;

 zasada ta została również potwierdzona w art. 242 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana) , przyznającym Radzie UE kompetencję do określenia systemu językowego instytucji Unii.

[10] Kompetencję tę Rada zrealizowała, uchwalając ROZPORZĄDZENIE NR 1 z 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego, które przewiduje, że ewentualne ograniczenia wielojęzyczności mogą dotyczyć wyłącznie wewnętrznej komunikacji instytucji Unii, nie naruszając zasady poszanowania różnorodności językowej jako fundamentalnej wartości Unii Europejskiej.
[11] Zasada ta znajduje potwierdzenie w szczególności w art. 1, 5 oraz 6 wskazanego ROZPORZĄDZENIA NR 1 z 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego.
[12] Przepisy te definiują pojęcie „języka urzędowego”, wyrażają poszanowanie dla różnorodności językowej państw członkowskich oraz upoważniają instytucje Unii do uszczegóławiania przyjętych reguł, nie zaś do ich modyfikowania lub ustanawiania rozwiązań sprzecznych z deklaracjami aksjologicznymi założycieli Unii.

[13] W ROZPORZĄDZENIU NR 1 z 1958 r. nie zmieniono zasady, zgodnie z którą różnorodność językowa jest fundamentalną wartością Unii Europejskiej, a „każdy z tak wielu języków narodowych, regionalnych, mniejszościowych czy migrantów, którymi posługujemy się w Europie, wnosi coś nowego do naszego wspólnego dziedzictwa kulturowego. Aby rozwijać dialog i wzajemny szacunek, dziedzictwem tym należy się dzielić” , co potwierdza treść:

art. 1 ww. ROZPORZĄDZENIA NR 1 z 1958 r., który definiuje pojęcie „język urzędowy” (pojęcie niefortunnie zniekształcone w odmiennie zdefiniowanym art. 146 rozporządzenia 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej)1,

art. 5 ww. ROZPORZĄDZENIA NR 1 z 1958 r., który posługuje się pojęciem „język urzędowy” oraz wyraża poszanowanie dla różnorodności językowej państw członkowskich,

art. 6 ww. ROZPORZĄDZENIA NR 1 z 1958 r., który upoważnia instytucje unijne do uszczegóławiania reguł określonych w tym akcie prawnym, a więc wspierania (wzmacniania) ich i uzupełniania, lecz nie uprawnia instytucji unijnych do ustanawiania odmiennych reguł, niż określone w ROZPORZĄDZENIU NR 1, nie uprawnia też instytucji unijnych do modyfikowania deklaracji politycznych założycieli Unii

[14] Przytoczone wyżej akty prawa unijnego oraz przepisy formułujące zasadę poszanowania różnorodności językowej są w pełni spójne z art. 21 i 22 Karty Praw Podstawowych UE .

  1. Aspekty ekonomiczne uzasadniające potrzebę uwzględnienia pozycji polskich przedsiębiorców w postępowaniach przed EUIPO.

[15] Uwzględnienie naszego apelu znajduje również uzasadnienie w danych ekonomicznych.

[16] Na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat liczba krajowych zgłoszeń wzorów przemysłowych w Polsce obniżyła się (o około 2/3 wcześniejszego poziomu).

[17] Równocześnie w tym samym okresie liczba zgłoszeń wzorów dokonywanych w EUIPO wielokrotnie wzrosła. Tendencja ta potwierdza rosnące znaczenie unijnego systemu ochrony wzorów jako podstawowego instrumentu polskich przedsiębiorców. Polscy przedsiębiorcy aktywnie uczestniczą w tym procesie i wnoszą trwały wkład w rozwijanie systemu EUIPO.
Uzasadnia to oczekiwanie, że ich pozycja w postępowaniach przed Urzędem będzie w pełni uwzględniana także w wymiarze językowym, zgodnie z zasadą równości języków urzędowych Unii.
[18]

Zainteresowanie polskich zgłaszających uzyskaniem ochrony wzorów przemysłowych, kształtuje się następująco:
na poziomie krajowym (zgłaszanych w Urzędzie Patentowym RP) względnie
na poziomie unijnym (zgłaszanych w EUIPO):

[19] Wprawdzie zapaść w aktywności polskich przedsiębiorców w dziedzinie zabiegania o prawa własności przemysłowej w minionych latach była odczuwalna nie tylko w relacjach z Urzędem Patentowym RP, lecz także odnotowywana w liczbie zgłoszeń do EUIPO, ale polscy zgłaszający z pewnością oczekują i dobrze odbiorą wprowadzenie procedur zachęcających ich do współpracy z EUIPO po zapaści w latach 2022-2023:

[20]

Poziom liczby wzorów unijnych zgłaszanych z Polski do ochrony w EUIPO:

  1. Zasadność oczekiwania uwzględnienia zasady różnorodności językowej wyrażonej
    w przepisach prawnych EUIPO

[21] W literaturze przedmiotu wskazuje się przywołane wyżej akty prawne jako kluczowe dla strukturalnego procesu integracji europejskiej:

„Zasada poszanowania różnorodności językowej stanowi jeden z elementów wyznaczających paradygmat integracji europejskiej. Zasada została wysławiona w art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej, zgodnie z którym Unia „szanuje swoją bogatą różnorodność kulturową i językową oraz czuwa nad ochroną i rozwojem dziedzictwa kulturowego Europy”, a także w art. 22 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej (dalej: KPP), który stanowi, że «Unia szanuje różnorodność kulturową, religijną i językową». Ponieważ KPP ma taką samą moc prawną co Traktaty założycielskie (art. 6 ust. 1 TUE), obowiązek poszanowania różnorodności językowej jest podwójnie «zakotwiczony» w przepisach prawa pierwotnego UE.”

[22] Od pewnego czasu na stronie EUIPO obserwuje się brak spójności w praktyce informacyjnej Urzędu, co przejawia się w uciążliwych dla użytkowników rozwiązaniach. Zjawisko to polega w szczególności na tym, że:

a/ Brak jest zainteresowania tym, że „Zasada poszanowania różnorodności językowej” nie jest uwzględniana w unijnych aktach prawnych dotyczących unijnych znaków towarowych ani też w aktach prawnych dotyczących unijnych wzorów przemysłowych.

b/ Przykładem nie dość starannej praktyki EUIPO jest fakt, że obecnie niektóre akty prawa unijnego udostępniane są na stronach EUIPO wyłącznie w angielskiej, oryginalnej i nieaktualnej wersji językowej.
Teksty prawne dotyczące wzorów przemysłowych Unii Europejskiej – EUIPO
https://www.euipo.europa.eu/pl/law/law-overview/community-design-legal-texts :

c/ Przykład 1
praktyki EUIPO wymagające korekty stanowią mylące miejsce i sposób prezentowania na stronach internetowych EUIPO:
ROZPORZĄDZENIA RADY (WE) Nr 6/2002 z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. Nr L3 z 5.01.2002),
zmienionego rozporządzeniem Rady NR 1891/2006 z dnia 18 grudnia 2006 r. zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 6/2002 oraz (WE) nr 40/94 w celu uwzględnienia przystąpienia Wspólnoty Europejskiej do aktu genewskiego Porozumienia haskiego dotyczącego międzynarodowej rejestracji wzorów przemysłowych (Dz.U. WE L 386 z 29.12.2006).

Powyższy akt prawa Unii Europejskiej udostępniono na stronie internetowej EUIPO wyłącznie w pierwotnej, nieaktualnej, anglojęzycznej, wersji z 2002 r. zmienionej w 2006 r.: https://euipo.europa.eu/tunnel-web/secure/webdav/guest/document_library/contentPdfs/law_and_practice/cdr_legal_basis/62002_cv_en.pdf

d/ Przykład 2
praktyki EUIPO wymagający korekty stanowią mylące miejsce i sposób prezentowania na stronach internetowych EUIPO:
ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) 2245/2002 z dnia 21 października 2002 r. wykonującego rozporządzenie Rady (WE) Nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. L341 z 17.12.2002).
Rozporządzenie to udostępnione na stronie internetowej EUIPO, wyłącznie w oryginalnej i nieaktualnej wersji anglojęzycznej z 2007 r.:
https://euipo.europa.eu/tunnel-web/secure/webdav/guest/document_library/contentPdfs/law_and_practice/cdr_legal_basis/22452002_cv_en.pdf .

e/ Przykład 3
stanowią informacje o korektach tłumaczeń, prace nad którymi warto dostrzec, docenić i naśladować. W zaprezentowanym przypadku dotyczą one:
ROZPORZĄDZENIA Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz. U. L 154/1 z 16.06.2017 r.)
udostępnione na stronie internetowej EUIPO w postaci przekierowania na stronę EURLex
https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2017/1001/oj
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX%3A32017R1001 .

Z informacji tam udostępnianych wynika, że niektóre kraje proszą o sprostowanie tłumaczenia ww. rozporządzenia:

https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2017/1001/corrigendum/2025-10-02/oj
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/MT/TXT/?uri=celex%3A32017R1001R%2809%29

f/ Brak jest na razie zalecenia, jak również utrwalonej praktyki – a w świetle powyższego być może także możliwości – stosowania rozwiązania, które służyłoby transparentności i usprawnieniu działania instytucji unijnej.
Na razie nie przewidziano zalecenia wskazywania w pismach EUIPO, poza przepisem prawa stanowiącym podstawę działania tego Urzędu, także miejsca publikacji aktualnej wersji powoływanego aktu prawa Unii Europejskiej, publikowanego we wszystkich wersjach językowych państw członkowskich.

 
Apel podsumowujący pkt A:
A.
Rola języków krajowych, w tym języka polskiego, w paradygmacie integracji europejskiej oraz apel o uwzględnianie w działalności EUIPO podstawowej zasady strukturalnej tego procesu w unijnym systemie prawa własności intelektualnej

1/ Prosimy o doraźne, na poziomie praktyki EUIPO, rozwiązanie problemu prawidłowej wykładni i stosowania prawa Unii Europejskiej w zakresie realizacji obowiązku uwzględniania różnorodności językowej wszystkich Krajów Członkowskich.
Tak więc, prosimy o sformułowanie w wytycznych proceduralnych EUIPO (Guidelines on Trade Marks oraz Guidelines on Designs) jednoznacznych wyjaśnień interpretacyjnych, które:

• skorygują dotychczasową praktykę językową Urzędu w kierunku zgodnym z ROZPORZĄDZENIEM NR 1 z 1958 r.,
• potwierdzą, że pojęcie stosowane w regulacjach szczególnych (w szczególności „język Urzędu”) nie może być interpretowane w sposób prowadzący do ograniczenia równej pozycji języków urzędowych Unii12,
• zapewnią, że uczestnicy postępowań przed EUIPO będą mogli korzystać ze swoich praw językowych zagwarantowanych w Traktacie z Maastricht z 1992 r., stanowiącym podstawę prawa pierwotnego Unii Europejskiej oraz definiującym jej cele i strukturę instytucjonalną.

2/ Prosimy również o pilne, doraźne rozwiązanie problemu braku transparentności EUIPO
w zakresie udostępniania na stronie internetowej tego Urzędu aktów prawnych z dziedziny prawa własności intelektualnej we językach wszystkich Krajów Członkowskich, w tym:

• usunięcie ze zbioru „aktualnych” aktów prawnych dokumentów nieobowiązujących oraz ich przeniesienie do wyraźnie oznaczonej części „Przepisy poprzednie”,
Teksty prawne dotyczące wzorów przemysłowych Unii Europejskiej – EUIPO
https://www.euipo.europa.eu/pl/law/law-overview/community-design-legal-texts ,
• zaprzestanie prezentowania w zbiorze „aktualnych” aktów prawnych aktów prawnych wyłącznie w oryginalnej wersji angielskiej,
• usunięcie ze zbioru aktualnych aktów prawnych na stronie EUIPO np.: zmienionego
[ROZPORZĄDZENIA KOMISJI (WE) 2245/2002 z dnia 21 października 2002 r. wykonującego rozporządzenie Rady (WE) Nr 6/2002 w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. L341 z 17.12.2002).
https://euipo.europa.eu/tunnel-web/secure/webdav/guest/document_library/contentPdfs/law_and_practice/cdr_legal_basis/22452002_cv_en.pdf oraz wykorzystanie i podanie informacji, że ten sam akt prawny udostępniany jest na stronie internetowej EUR-Lex we wszystkich językach urzędowych12 (także w wersji polskojęzycznej), które roboczo skonsolidowano do celów informacyjnych:
https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2002/2245/2025-05-01
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32002R2245
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A02002R2245-20250501 .

3/ Prosimy także o doraźne rozwiązanie problemu sprawności postępowania poprzez ułatwienie dostępu do aktów prawnych:

• doprowadzenie do udostępniania na stronie EUIPO aktualnych, wielojęzycznych wersji aktów prawa Unii Europejskiej uwzględnianych w toku postępowań prowadzonych przez EUIPO lub wskazanie miejsc ich publikacji we wszystkich językach Unii Europejskiej (zamieszczenie przekierowań do wersji publikowanej na stronie EUR-Lex),
• względnie zamieszczenie informacji o braku ich oficjalnych wersji skonsolidowanych,
• a wówczas udostępnianie informacji o opracowanych i udostępnianych przez specjalistów wersjach aktów prawnych (zweryfikowanych przez EUIPO), np. udostępnienie wersji uwzględniającej zmiany, polskojęzycznej, ujednoliconej wersji aktu prawnego, obowiązującego od 1 maja 2025 r. opracowanej i udostępnionej przez polskiego wydawcę Wolters Kluwer:
https://sip.lex.pl/akty-prawne/dzienniki-UE/rozporzadzenie-2245-2002-wykonujace-rozporzadzenie-rady-we-nr-6-2002-w-67427943

4/ Prosimy także o podjęcie prac zmierzających do usunięcia błędów w oficjalnych tłumaczeniach polskich aktów prawa unijnego oraz wykorzystanie i spopularyzowanie w tym celu informacji o podobnych pracach i koniecznych procedurach dotyczących:
[ROZPORZĄDZENIA Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz. U. L 154/1 z 16.06.2017 r.). tj. informacji udostępnionych na stronie internetowej EUIPO w postaci przekierowania na stronę EUR-Lex:
https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2017/1001/oj
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX%3A32017R1001 .
Widoczne jest tu zaawansowanie prac nad sprostowaniem tłumaczeń ww. ROZPORZĄDZENIA:
https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2017/1001/corrigendum/2025-10-02/oj
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/MT/TXT/?uri=celex%3A32017R1001R%2809%29 .

5/ Prosimy też o doraźnie usprawnienie postępowania w zakresie transparentności komunikacji oraz o sformułowanie w wytycznych proceduralnych EUIPO (Guidelines on Trade Marks oraz Guidelines on Designs) zalecenia wskazywania w pismach (do EUIPO oraz od EUIPO) aktualnych wersji powoływanych aktów prawnych oraz miejsca ich publikacji.

6/ De lege ferenda, prosimy o zainicjowanie prac legislacyjnych zmierzających – w odniesieniu do znaków towarowych Unii Europejskiej – przede wszystkim do usunięcia
z art. 146 ROZPORZĄDZENIA 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej tych unormowań, które pozostają niespójne z prawem pierwotnym Unii Europejskiej oraz z ROZPORZĄDZENIEM NR 1 z 1958 r. Rady, w zakresie w jakim:

• art. 146 ROZPORZĄDZENIA 2017/100114 wprowadza odmienne, autonomiczne i normatywnie nieuzasadnione rozumienie pojęcia „języka urzędowego”, sprzeczne z art. 1 ROZPORZĄDZENIA12 Nr 1 z 1958 r., a więc jego definicją wynikającą z aktu wyższego rzędu.
• konieczne jest wzmocnienie Unii Europejskiej oraz skorygowanie praktyk prowadzących do nieproporcjonalnego ograniczenia zasady równości języków urzędowych Unii, a tym samym do faktycznego osłabienia ochrony różnorodności językowej,
• realizację zamierzonego celu integracji europejskiej wzmocni poszanowanie różnorodności językowej, wyrażoną w art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w art. 21 i 22 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej .

7/ De lege ferenda, prosimy analogicznie, o zainicjowanie prac legislacyjnych zmierzających – w odniesieniu do wzorów Unii Europejskiej – do doprecyzowania oraz dostosowania regulacji językowych zawartych w art. 98 rozporządzenia Rady (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów Unii Europejskiej do prawa pierwotnego Unii Europejskiej, w tym do ROZPORZĄDZENIA12 Nr 1 z 1958 r., w szczególności poprzez:

• jednoznaczne powiązanie pojęcia „języka urzędowego Unii” (art. 98 ust. 1) z definicją języka urzędowego wynikającą z ROZPORZĄDZENIA12 Nr 1 z 1958 r.,
• wyjaśnienie charakteru i zakresu pojęcia „języka Urzędu” (art. 98 ust. 2)17 w sposób, który nie prowadzi do jego normatywnego oderwania od systemu języków urzędowych Unii ani do faktycznego ograniczenia zasady ich równości,
• wyeliminowanie ryzyka takiej wykładni art. 98 ROZPORZĄDZENIA nr 6/200217, która mogłaby skutkować nieproporcjonalnym uprzywilejowaniem wybranych języków w postępowaniach przed EUIPO, bez wyraźnej podstawy w prawie pierwotnym Unii.

8/ De lege ferenda, prosimy ponadto o zainicjowanie prac legislacyjnych zmierzających do uchwalenia odrębnego, horyzontalnego aktu prawnego, regulującego w sposób całościowy i spójny kwestie językowe w działalności EUIPO, którego celem będzie:

• jednoznaczne podporządkowanie systemu językowego Urzędu regulacjom rozporządzenia Rady nr 1,
• wyeliminowanie rozproszonych i niespójnych rozwiązań językowych zawartych w aktach sektorowych dotyczących znaków towarowych i wzorów Unii Europejskiej,
• zapewnienie pełnej zgodności praktyki EUIPO z zasadą poszanowania różnorodności językowej jako wartości prawa pierwotnego Unii Europejskiej.

Uchwalony w ten sposób akt prawny powinien mieć charakter porządkujący i gwarancyjny, tak aby działalność EUIPO w żadnym zakresie nie prowadziła do obejścia ani naruszenia ROZPORZĄDZENIA12 Nr 1 z 1958 r. Rady, ani do faktycznego osłabienia pozycji języków urzędowych państw członkowskich w obrocie prawnym Unii.

[24] Celem postulowanych zmian jest doprowadzenie do sytuacji, w której system językowy postępowań dotyczących znaków towarowych oraz wzorów przemysłowych (a niebawem także patentów) Unii Europejskiej pozostawał w pełnej zgodności z prawem pierwotnym Unii Europejskiej oraz z zasadą poszanowania różnorodności językowej, wynikającą z art. 3 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej15, a także z art. 21 i 22 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej16, a także z terminologią ROZPORZĄDZENIA12 Nr 1 z 1958 r., zgodnie z którą wszystkie języki urzędowe państw członkowskich korzystają z równej godności w obrocie prawnym Unii.

[25] W konsekwencji postulujemy dostosowanie regulacji dotyczących języków postępowania przed EUIPO do aksjologii i hierarchii źródeł prawa Unii Europejskiej, tak aby praktyka instytucjonalna – w obszarze ochrony unijnych znaków towarowych oraz unijnych wzorów przemysłowych (a niebawem także patentów) Unii Europejskiej – pozostawała w pełni zgodna z fundamentalną zasadą, zgodnie z którą różnorodność językowa stanowi jedną z konstytutywnych wartości integracji europejskiej, a każdy język urzędowy państwa członkowskiego, w tym język polski, korzysta z równej godności i ochrony w obrocie prawnym Unii.

B.
Niekonsekwencje w praktyce EUIPO w określaniu statusu wspólników polskich
i niemieckich spółek cywilnych – potrzeba korekty z perspektywy polskich przedsiębiorców.

  1. Zgoda ustawodawcy unijnego o ubieganie się przez kilka osób o rejestrację unijnego znaku towarowego lub unijnego wzoru przemysłowego.

[26] Sytuacja, w której kilka osób połączonych umową spółki cywilnej wspólnie może ubiegać się o rejestrację unijnego znaku towarowego lub unijnego wzoru przemysłowego jest charakterystyczna dla niektórych krajowych porządków prawnych (w szczególności polskiego i niemieckiego).
[27] Mimo że zgłoszenia takie są dopuszczalne w systemie prawa unijnego – wywołują wątpliwości w praktyce EUIPO.
[28] W EUIPO zachodzą wątpliwości, w jaki sposób należy opisywać zgłaszających i właścicieli praw udzielonych przez EUIPO wspólnikom spółek cywilnych. Ciężars dokonania ustaleń
i prawidłowej wykładni prawa (spoczywający na ekspertach EIPO niewyposażonych
w odpowiednie narzędzia prawe) jest przerzucany przez EUIPO na zgłaszających.

[29] Należy pamiętać, że przepisy prawa polskiego regulujące status polskiej spółki cywilnej podlegają stopniowej ewolucji i udoskonaleniu, jednak już w obecnym kształcie są one wystarczające do prawidłowego ujmowania przez EUIPO statusu polskiej spółki cywilnej oraz jej wspólników.
[30] Natomiast zgłoszenia dokonywane przez zgłaszających z Niemiec w praktyce wywołują mniejsze wątpliwości EUIPO, dzięki temu, że niemiecki, krajowy system prawny w zakresie konstrukcji spółek osobowych charakteryzuje się większą dojrzałością normatywną.

  1. Przepisy prawa unijnego, z których wynika obowiązek właściwego podania informacji
    o zgłaszającym, odsyłające w tym zakresie do prawa krajowego.

[31] Art. 31 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (dalej: „rozporządzenie 2017/1001”) ustanawia obowiązek, w myśl którego zgłaszający unijny znak towarowy (EUTM) winien przedstawić Urzędowi Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) informacje pozwalające na jego identyfikację, a zatem winien określić i wskazać swój status.

[32] Analogiczny obowiązek wprowadzony został w odniesieniu do wzorów unijnych (RCD). W przypadku wzorów wynika on z art. 36 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002
w sprawie wzorów unijnych .

[33] Tak więc:

· obowiązek wskazania przez zgłaszającego jego statusu dotyczy zarówno zgłaszającego EUTM, jak i RCD i w obu przypadkach ma on charakter identyfikacyjny,

· brak jasnej, unijnej regulacji prawnej prowadzi do niejednolitej praktyki EUIPO, długotrwałej wymiany stanowisk, czasochłonnej i kosztownej zarówno dla ekspertów EUIPO, jak i dla zgłaszających,

· dla bezpieczeństwa obrotu konieczne jest prawidłowe ustalenie przez EUIPO oraz jasne określenie kto jest „Właścicielem” (zgłaszającym / uprawnionym), w przypadku zgłoszeń dokonywanych przez polskie spółki cywilne.

  1. Dotychczasowa, niekonsekwentna praktyka EUIPO określenia statusu i danych polskich zgłaszających prowadzących działalność w formie „spółki cywilnej”.

[34] W odniesieniu do unijnych znaków towarowych (EUTM) oraz unijnych wzorów przemysłowych (RCD) ujawnia się systemowy problem braku jasnych, jednolitych i przewidywalnych zasad określania statusu zgłaszających lub uprawnionych prowadzących działalność w formie polskiej spółki cywilnej.
[35] W opisie polskich spółek cywilnych w pozycji „Informacja o właścicielu” („Właściciel/Owner name”) bywają wpisywane odmienne informacje. Na przykład:
a) Imię NAZWISKO trading as „XxxYyy” spółka cywilna, np. Grzegorz Guzy trading as…
b) „NAZWA” spółka cywilna Imię NAZWISKO Imię NAZWISKO, np. „OLSEN” SPÓŁKA…
c) Imię NAZWISKO, Imię NAZWISKO, np. Joanna CHUDY, Mateusz CHUDY.

[36] Przedstawione przykłady dostępne pod adresem (kryterium poszukiwań: „spółka cywilna” lub nr danego prawa):
https://euipo.europa.eu/eSearch/#advanced/owners/1/100/n1=ApplicantName&v1=sp%C3%B3%C5%82ka%20cywilna&o1=AND&c1=CONTAINS&sf=ApplicantIdentifier&so=asc :
Ad a)

Ad b)

Ad c)

.
[37] W bazach EUIPO można przyjrzeć się też temu, jak w przypadku polskich spółek cywilnych a), b) i c) EUIPO wypełnia pozycje „Organizacja” oraz „Forma prawna”.
Ad a)
[38] Otóż EUIPO w przypadku polskiej spółki cywilnej a), pozycję „Organizacja” wypełnia się opisując kolejno trzech wspólników spółki cywilnej.
[39] „Organizacja” to:
Imię NAZWISKO trading as „XxxYyy” spółka cywilna, w tym przypadku to Grzegorz Guzy
Imię NAZWISKO trading as „XxxYyy” spółka cywilna, w tym przypadku to Paweł Rylik…
Imię NAZWISKO trading as „XxxYyy” spółka cywilna, w tym przypadku to Dariusz Wą…

[40] Obecnie wg EUIPO „Forma prawna” polskiej spółki cywilnej w przypadku a) – to:
Ad a) Osoba fizyczna
Osoba fizyczna
Osoba fizyczna

Ad a)

[41] Natomiast w przypadkach kolejnych polskich spółek cywilnych b) i c) postąpiono odmiennie, następująco wypełniając pozycje „Organizacja” oraz „Forma prawna”.

[42] W przypadku b) w pozycji „Organizacja” Urząd EUIPO najpierw zapowiedział (w jednej pozycji „Włąściciele”) podanie obu wspólników spółki cywilnej, a następnie (jak niżej) nie wskazał ich (pisząc „n/a”, czyli „brak danych”/ ’nie dotyczy”).
[43] Ad b) “n/a” (ang. not applicable – nie dotyczy) lub “n/a” (ang. not available – brak danych).
[44] Zaś kolejną pozycję „Forma prawna” w przypadku b) – wypełniono także opisując w jednej pozycji obu wspólników spółki cywilnej nazywając ich „spółką partnerską”).
Ad b) spółka partnerska (ang. Partnership):

Ad b)

Ad c)
[45] W kolejnym przypadku polskiej spółki cywilnej w EUIPO postąpiono jeszcze inaczej, wypełniając pozycje „Organizacja” oraz „Forma prawna”
[46] Otóż, w pozycji „Organizacja” w polskim przypadku c) opisano spółkę wpisując w tym samym miejscu informacje o dwuosobowej spółce cywilnej:
Imię NAZWISKO, w tym przypadku to CHUDY Joanna
Imię NAZWISKO, w tym przypadku to CHUDY Mateusz.
[47] Zaś kolejną pozycję „Forma prawna” w przypadku c) – wypełniono określając pozycję „Forma prawna” jako „osoba fizyczna”:
Ad c) Osoba fizyczna
Osoba fizyczna

Ad c)

  1. Dotychczasowa, konsekwentna praktyka EUIPO określenia statusu i danych niemieckich zgłaszających prowadzących działalność w formie „spółki cywilnej”.

[48] W przypadku niemieckich spółek cywilnych (niem. Gesellschaft bürgerlichen Rechts, skrót: GbR) w bazach EUIPO panuje pełna harmonia. EUIPO zawsze konsekwentnie podaje dane spółki cywilnej zgłaszającej lub uprawnionej do unijnego znaku towarowego lub unijnego wzoru przemysłowego. Zawsze dodawany jest też skrót „GbR” w pozycji „Właściciel/Owner name”. Wpisuje się tu:

d) Imię NAZWISKO, Imię NAZWISKO, Imię NAZWISKO, Imię NAZWISKO, „NAZWA” s.c., w tym przypadku: Peter Altenried, Uli Kaiser, Edgar Löhr, Valentin Löhr und Ursula Stolz „Carbike” GbR
e) „NAZWĘ” s.c., w tym przypadku: Brandt Marken GbR
f) „NAZWĘ” s.c., w tym przypadku: LIQUID Agentur für Gestaltung GbR

[49] Przedstawione przykłady dostępne pod adresem (kryterium poszukiwań: nr danego prawa):
https://euipo.europa.eu/eSearch/#advanced/trademarks/1/100/n1=ApplicantName&v1=GbR&o1=AND&c1=CONTAINS&sf=ApplicationNumber&so=asc
Ad d)

Ad e)

Ad f)

[50] W przypadku niemieckich znaków towarowych konsekwentnie określa się także zgłaszających/uprawnionych, prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej.
[51] Otóż, EUIPO, w przypadku niemieckiej spółki cywilnej w pozycjach g) „Organizacja” i „Forma prawna” wskazuje odpowiednio niemiecką formę prawną funkcjonalnie odpowiadającą polskiej spółce cywilnej (s.c.), tj. Gesellschaft bürgerlichen Rechts, (GbR):

d) Imię NAZWISKO, Imię NAZWISKO, Imię NAZWISKO, Imię NAZWISKO, „NAZWA” GbR, w tym przypadku: Peter ALTENRIED, Uli KAISER, Edgar LÖHR, Valentin LÖHR und Ursula STOLZ „Carbike” GbR https://euipo.europa.eu/details/trademarks/000434217
e) „NAZWA” s.c., w tym przypadku: Brandt Marken GbR EUIPO – eSearch
f) „NAZWA” s.c., w tym przypadku: LIQUID Agentur für Gestaltung GbR
https://euipo.europa.eu/eSearch/#details/designs/000577242-0001

[52] W pozycji „Forma prawna” konsekwentnie wpisywane są następujące informacje:
d) Podmiot prawny
e) Podmiot prawny
f) Podmiot prawny

Ad d)

















Ad e) 











 Ad f)
  1. Przepisy prawa Unii Europejskiej uszczegóławiające obowiązek oceny przez EUIPO – na gruncie prawa krajowego – statusu zgłaszających i uprawnionych do unijnych znaków towarowych oraz unijnych wzorów przemysłowych.

[53] Art. 19 rozporządzenia 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej – stanowi szczególny przepis kolizyjny, nakazujący stosowanie prawa krajowego, jako prawa właściwego do określenia statusu własnościowego unijnego znaku towarowego. Przepis ten jest jednoznaczny: unijny znak towarowy jako przedmiot własności traktowany jest w całości i na całym terytorium Unii tak, jak krajowy, zarejestrowany w państwie członkowskim.
[54] W przypadku znaków towarowych Unii Europejskiej (EUTM – ang. European Union Trade Mark) dodatkowo art. 107 rozporządzenia 2017/1001 nakłada na Urząd obowiązek uwzględniania powszechnie uznanych zasad krajowego prawa procesowego w razie braku odpowiednich unijnych przepisów proceduralnych.

[55] W przypadku unijnych wzorów przemysłowych (RCD – ang. Registered Community Design) sytuacja jest analogiczna. Funkcję podstawowego, szczególnego przepisu kolizyjnego pełni art. 27 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów unijnych , przy czym wyjaśnia on, jak istotne znaczenie ma treść wpisu do rejestru EUIPO (ust. 2).
[56] Uzupełniająco funkcję klauzuli „odniesienia do zasad ogólnych” pełni art. 68 rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów unijnych .

  1. Znaczenie terminu „Forma prawna”.

[57] „Forma prawna” to sposób, w jaki dana jednostka organizacyjna lub instytucja uczestniczy w obrocie prawnym, określający typ jej struktury organizacyjno-prawnej, w ramach której podmiot ten funkcjonuje i wykonuje przysługujące mu prawa oraz obowiązki.
[58] Określenie formy prawnej, w jakiej działa dana jednostka organizacyjna, organizacja lub instytucja, musi mieć podstawę w przepisach prawa powszechnie obowiązującego, regulujących zasady jej tworzenia, funkcjonowania oraz odpowiedzialności osób nią zarządzających.
[59] W polskim porządku prawnym występuje wiele form prawnych prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności:

• osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą (jednoosobowa działalność),
• spółka cywilna,
• spółka jawna,
• spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.),
• spółka akcyjna.

[60] Regulacje prawa polskiego dotyczące statusu polskiej spółki cywilnej podlegają doskonaleniu, jednak są one wystarczające do prawidłowego opisania jej statusu.

  1. Trzy kluczowe przepisy prawa polskiego umożliwiające ustalenie „formy prawnej” wspólników polskiej „spółki cywilnej” ubiegających się o udzielenie im prawa własności przemysłowej.

[61] Z perspektywy wspólników polskiej „spółki cywilnej” w relacjach z EUIPO zasadnicze znaczenie mają:

 art. 4 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców , który wskazuje, że wspólnicy spółki cywilnej są przedsiębiorcami,
 art. 325 ustawy Prawo własności przemysłowej stanowiący, że „prawo” „może być udzielone” „na rzecz” „osób fizycznych prowadzących tę jednostkę na własny rachunek” oraz
 art. 551 pkt 6 Kodeksu cywilnego , zgodnie z którym wspólny majątek obejmuje „6) patenty i inne prawa własności przemysłowej”.

[62] Przepisy te mają znaczenie zarówno w odniesieniu do zgłaszających w EUIPO unijne znaki towarowe (zgodnie z art. 19 rozporządzenia 2017/1001 w sprawie znaku towarowego UE) , jak też unijne wzory przemysłowe (zgodnie z art. 27 rozporządzenia (WE) nr 6/2002) .
[63] Przepisy prawa unijnego odsyłają zatem do regulacji krajowych podmiotów, których „a) właściciel ma swoją siedzibę lub swoje miejsce zamieszkania w dacie dokonywania oceny”, czyli przede wszystkim do obu omawiany w tym miejscu zasad. W konsekwencji, w przypadku zgłoszeń dokonywanych z terytorium Polski i w wyniku uwzględnienia: art. 4 ust. 2 Prawa przedsiębiorców , (wspólnicy spółki cywilnej są przedsiębiorcami) oraz art. 325 Pwp ):

 wszystkie kwestie związane z własnością, współwłasnością, przeniesieniem, egzekucją, dziedziczeniem, zastawem, czy formą posiadania prawa są oceniane według prawa krajowego państwa członkowskiego wskazanego w tym przepisie (czyli – w tym przypadku – według prawa polskiego),

 w praktyce oznacza to, że Urząd EUIPO ustalając, kto jest właścicielem unijnego znaku towarowego oraz unijnego wzoru przemysłowego, a także jak go prawidłowo wskazać – powinien uwzględnić przepisy krajowe o formach prowadzenia działalności i współwłasność.

  1. Zbiór polskich przepisów, które należy uwzględniać w praktyce EUIPO dla określenia kategorii „Właściciele” oraz „Organizacja” określając status wspólników spółki cywilnej dokonujących zgłoszeń w EUIPO.

[64] Podstawę prawną powołania spółek cywilnych w Polsce zawierają przepisy art. 860–875 Kodeksu cywilnego (dalej nazywany też: „Kc”), które zamieszczone zostały w Dziale III Kodeksu cywilnego, w jego Księdze trzeciej „Zobowiązania”.
[65] Art. 860 Kc zawiera definicję pojęcia „spółka cywilna”, choć nie posługuje się wprost terminem „spółka cywilna”.
[66] Zgłaszający/uprawnieni, wspólnicy spółki cywilnej niewątpliwie zawsze wspólnie ponoszą nakłady (z majątku spółki) na opracowanie i zgłoszenie do ochrony wzoru i znaki towarowe, zatem prawa do opracowanego i zgłoszonego do ochrony unijnego znaku towarowego oraz unijnego wzoru przemysłowego przysługują jednocześnie wszystkim wspólnikom spółki cywilne w czasie jej trwania, gdyż tak stanowi art. 863 § 2 Kc „art. 863 § 2. W czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników”.
[67] Wprawdzie, o ile w Kodeksie cywilnym ustawodawca nie posłużył się wprost nazwą „spółka cywilna”, o tyle w Kodeksie spółek handlowych (dalej: „Ksh”) możemy znaleźć dookreślenie tego pojęcia, wyjaśniające zawarte w art. 26 § 4 Kodeks spółek handlowych : „art. 26. § 4 Spółka, o której mowa w art. 860 Kodeksu cywilnego (spółka cywilna) {…).”.
[68] Tak więc polski ustawodawca posłużył pojęciem „spółka cywilna” oraz „wspólnicy spółki cywilnej” w przelicznych przepisach prawnych, które należy uwzględniać określając status wspólników spółki cywilnej dokonujących zgłoszeń w EUIPO obejmuje:

• art. 4 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców;
• art. 431 Kodeksu cywilnego, art. 432 Kc,
• art. 860 Kc,
• art. 863 Kc,
• art. 864 Kc oraz
• art. 865 Kc, a także
• art. 8 Kodeksu spółek handlowych, art. 26 § 4 Ksh, a także
• art. 64 Kodeksu postępowania cywilnego;
• art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo własności przemysłowej, art. 309 Pwp oraz art. 325 Pwp;
• art. 2 ust. 1 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników
(tzw. ustawa o NIP);
• art. 42 ust. 1 ustawy o statystyce publicznej (tzw. ustawa o REGON);
• art. 2 ust. 2 pkt 1) ustawy o Centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej i punkcie informacji dla przedsiębiorcy (tzw. ustawa o CEIDG);
• art. 34 § 3 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowo oraz art. 75 tej ustawy zasady składania wniosku o zwrot wspólnikom spółki cywilnej nadpłaconego podatku.

  1. Dane polskiej spółki cywilnej, które powinny być ujawniane w bazach internetowych EUIPO.

[69] W sytuacji gdy zgłoszeń w EUIPO dokonują wspólnicy spółki cywilnej – to oni wspólnie stają się współwłaścicielami znaku towarowego lub unijnego wzoru przemysłowego, jako osoby prowadzące wspólnie działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, które dążą:

„do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego”.

[70] Wobec tego – najkrócej rzecz ujmując – w przypadku polskiej spółki cywilnej w bazach EUIPO powinny być zamieszczane informacje wskazujące:

 „Właściciela”, a właściwie „Właścicieli” prawa udzielanego przez EUIPO, którymi są łącznie wszyscy wspólnicy spółki cywilnej,

 „Organizację”, którą stanowi polska spółka cywilna, jako że bez wątpienia jest ona jednostką organizacyjną odpowiadającą pojęciu „organizacja”, którym posługuje się EUIPO jako kategorią techniczno-systemową, stworzoną w EUIPO na potrzeby identyfikacji podmiotów w wyniku adaptacji art. 5 rozporządzenia 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej .

[71] Niżej przybliżono przedstawione już informacje, szeregując je w obu tych kategoriach.

  1. „Właściciele” przedmiotu prawa własności przemysłowej, czyli pojęcie przyjęte w praktyce EUIPO, a wspólność łączna wspólników polskiej spółki cywilnej.

[72] Polski ustawodawca wypowiedział się na temat „Właścicieli” przedmiotów praw własności przemysłowej na przykład w następujących przepisach prawnych:

 treść kluczowego art. 325 Pwp („prawo” „może być udzielone” „na rzecz” „osób fizycznych prowadzących tę jednostkę na własny rachunek” wynika z treści art. 551 pkt 6 Kodeksu cywilnego , zgodnie z którym wspólnicy spółki cywilnej prowadzą działalność gospodarczą w oparciu w wspólny majątek (o charakterze współwłasności łącznej, w myśl art. 863 § 1 Kc) w skład którego wchodzą „6) patenty i inne prawa własności przemysłowej” , a przy tym art. 325 Pwp jest także spójny kolejnymi regułami prawnymi i są to na przykład:
 art. 4 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców , który wskazuje, że wspólnicy spółki cywilnej są przedsiębiorcami;

 art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego – określający istotę spółki cywilnej, której „wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego”;

 art. 863 § 1 i § 2 Kc – stanowiący, że wspólnik spółki cywilnej nie może rozporządzać swoim udziałem, ani też domagać się jego podziału (relację tę określa się współwłasność łączna majątku wspólników spółki cywilnej);

 art. 864 Kc – określający solidarną odpowiedzialność wspólników spółki cywilnej,

 art. 865 § 1 Kc – stanowiący, że każdy wspólnik może prowadzić sprawy spółki cywilnej.

  1. „Organizacja”, czyli kolejne pojęcie wskazywane w bazach w praktyce EUIPO,
    a podmiotowość prawna spółki cywilnej, pojęcie „jednostka organizacyjna” oraz pozycja wspólników tej spółki na gruncie prawa polskiego.

[73] Aby prawidłowo określić zakres przyjętego w praktyce EUIPO technicznego terminu „organizacja” (kategorii techniczno-systemowej EUIPO), należy ustalić zakres znaczeniowy terminu „jednostka organizacyjna”, który jest odpowiednikiem tego pojęcia w systemie prawa polskiego. Otóż, ustawa Prawo własności przemysłowej nie zawiera autonomicznej definicji tego pojęcia, choć posługuje się nim trzykrotnie:

 w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy Pwp , który stanowi, że za osobę uznaje się „jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną”, a zatem w rozumieniu tego przepisu nie jest nią spółka cywilna,
 w art. 309 ustawy Pwp oraz
 w art. 325 Pwp , którego treść rozwiewa wątpliwości i jednoznacznie zapewnienia: „prawo” „może być udzielone” „na rzecz” „osób fizycznych prowadzących tę jednostkę na własny rachunek”; – realizuje gwarancje systemowe, wynikające np.:
 w art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych „Spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa”.

[74] Art. 3 ust. 1 pkt 1 Pwp stanowi kolejny przykład niespójności w ustawie Prawo własności przemysłowej. Analiza tego przepisu w niniejszym miejscu ma na celu wskazanie potencjalnych źródeł niejasności interpretacyjnych oraz uchybień legislacyjnych, które pojawiają się także w innych regulacjach Pwp (m.in. w zakresie definicji znaku towarowego, czy wskazania miejsca publikacji Konwencji paryskiej, błędnie przywołanej w art. 3 ust. 1 pkt 5 Pwp)³³.
[75] Jednocześnie uwagi te wpisują się w postulat szerszego uwzględniania doświadczenia praktyków w procesie stanowienia prawa.

[76] Pojęcie „jednostka organizacyjna”, które pojawia się jednak w ustawie Prawo własności przemysłowej jeszcze dwukrotnie – umożliwia skonfrontowanie brzmienia art. 3 ust. 1 pkt.5 Pwp43z uszczegółowieniem tego pojęcia jakiego dokonano w kluczowym art. 235 Pwp.

[77] Należy pamiętać o tym, że pojęcie „jednostka organizacyjna” zostało wielokrotnie użyte przez polskiego ustawodawcę. W obowiązujących przepisach można wskazać liczne regulacje odnoszące się do tego terminu, które potwierdzają zasadność zastosowania art. 325 Pwp do określenia statusu polskiej spółki cywilnej i jej wspólników. Są to na przykład:

 art. 64 ustawy Kodeks postępowania cywilnego – posługujący się pojęciem „jednostka organizacyjna” (§ 1), w którym wskazano, że niektóre z tych jednostek wykazują zdolność prawną, inne zaś nie (§ 11);

 art. 431 Kodeksu cywilnego – posługujący się pojęciem „jednostki organizacyjnej”, przewidującym, że przedsiębiorcą jest „jednostka organizacyjna” oraz przypominającym, że w systemie prawa polskiego zdolność prawna przysługuje jedynie niektórym z nich (obecnie do tej kategorii nie zalicza się spółki cywilnej);

 art. 432 Kc – formułujący obowiązek ujawniania „we właściwym rejestrze” firmy przedsiębiorstwa, a więc też firmy przedsiębiorcy, który jest wspólnikiem spółki cywilnej;

 w art. 2 ust. 1 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników
(tzw. ustawa o NIP) – posługujący się pojęciem „jednostka organizacyjna”, gdyż spółce cywilnej (jako jednostce organizacyjnej niemającej zdolności prawnej) nadaje się odrębny numer NIP przypisany spółce i niezależny od numerów NIP jej wspólników;

 art. 42 ust. 1 ustawy o statystyce publicznej (tzw. ustawa o REGON) , zgodnie z którym spółka cywilna jako „jednostka organizacyjna” niemająca osobowości prawnej podlega wpisowi do rejestru REGON i otrzymuje odrębny numer identyfikacyjny, przypisany spółce jako podmiotowi, czyli jako jednostce organizacyjnej;

 art. 2 ust. 2 pkt 1) ustawy o Centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej i punkcie informacji dla przedsiębiorcy (tzw. ustawa o CEIDG) – w myśl którego każdy przedsiębiorca, czyli każdy ze wspólników spółki cywilnej wpisywany jest wprawdzie odrębnie do CEIDG, lecz wskazywana jest w nim też pełna nazwa tej spółki cywilnej.

  1. Regulacje prawne, w których spółce cywilnej przydano podmiotowość prawną.

[78] Uwagi podsumowujące status spółki cywilnej oraz zakres praw i obowiązków wspólników tej spółki – warto dodatkowo poprzedzić informacją o przepisach prawa polskiego nie tylko przewidujących możliwość przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną, lecz także
stanowiących o podmiotowości spółki cywilnej.

 art. 26 § 4 Kodeksu spółek handlowych „Spółka, o której mowa w art. 860 Kodeksu cywilnego (spółka cywilna), może być przekształcona w spółkę jawną”;

 w art. 7 ustawy Ordynacja podatkowa – który definiuje „spółkę cywilną” jako podatnika;

 w art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym , który także określa jako podatnika nie tylko osobę fizyczną oraz prawną, lecz przepis ten stanowi wyraźnie, że podatnikiem jest także „jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej”, a więc spółka cywilna.

  1. Podsumowanie uwag dotyczących art. 325 Pwp – kluczowego przepisu określającego sposób opisywania przez EUIPO praw wspólników spółki cywilnej.

[79] Definicyjne ujęcia terminu „jednostka organizacyjna” w art. 325 ust. 1 Prawa własności przemysłowej nie sprzyja wskazaniu przez EUIPO podmiotów, na rzecz których udzielane są prawa. Jednocześnie jednak brzmienie tego przepisu („prawo” „może być udzielone” „na rzecz” „osób fizycznych prowadzących tę jednostkę na własny rachunek”) po zestawieniu z pojęciami zastosowanymi w art. 431 Kodeksu cywilnego („osoba fizyczna”, „i jednostka organizacyjna (…) prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą”) – prowadzi do wniosku, że wspólnicy spółki cywilnej są „właścicielami” praw udzielonych prze EUIPO.
[80] Niewątpliwie z treści art. 325 ust 1 Pwp58 łatwiej odczytać jest, że jednostkami organizacyjnymi (w rozumieniu przepisów ustawy Pwp) są spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a także spółki osobowe prawa handlowego (wniosek taki jasno wynika z zestawienia treści art. 325 ust 1 Pwp58 z art. 431 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 331 § 1 Kodeksu cywilnego , a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej wyposażone w przymiot zdolności prawnej. To jednak uprawnione jest dodanie, że warunek określony w art. 325 Pwp58 spełniają również: spółki kapitałowe w organizacji oraz spółki jawne, spółki komandytowe, spółki komandytowo-akcyjne i spółki partnerskie. W treści tego przepisu prawnego mieści się także na przykład: zakład wyższej uczelni, oddział terenowy stowarzyszenia, miejski zakład komunikacji. Zatem słusznie w piśmiennictwie zwraca się uwagę na to, że zwrot „jednostka”, którym posłużono się w art. 325 Pwp58 – należy interpretować szeroko oraz pojmować funkcjonalnie. Przepis ten nie statuuje bowiem żadnych szczególnych wymogów organizacyjnych po stronie takiej jednostki.
Za to w art. 325 Pwp58 – jako uprawnionych – wskazano niemal wprost wspólników spółki cywilnej („prawo” „może być udzielone” „na rzecz” „osób fizycznych prowadzących tę jednostkę na własny rachunek”), co eksponuje treść art. 551 Kodeksu cywilnego definiującego pojęcie „przedsiębiorstwo” oraz wskazującego, że zespół jego składników majątkowych (niematerialnych i materialnych) obejmuje w szczególności „6) patenty i inne prawa własności przemysłowej”. Zatem treść art. 551 Kodeksu cywilnego58 dodatkowo uzasadnia prawo zgłoszenia oraz uzyskania praw w EUIPO przez wspólników spółki cywilnej.

  1. Sposób wskazania kategorii „Właściciele” oraz „Organizacja” w praktyce EUIPO

[81] Jak słusznie – w pewnym sensie – przypomina się często w pismach EUIPO:

a) „Należy pamiętać, że wnioskodawca jest spółką cywilną. Proszę dostarczyć do Urzędu wyciąg z rejestru.”
(RCD nr 015103409 pismo EUIPO z 2025-06-05);

b) „Spółka cywilna jest spółką prawa cywilnego, a nie handlowego, przez co nie posiada osobowości prawnej. Podmiotem praw i obowiązków są wspólnicy spółki. Należy przedłożyć wyciąg z odpowiedniego rejestru oraz zastąpić spółkę osobami fizycznymi (nazwę spółki można dodać do adresu korespondencyjnego).”
(EUTM nr 019246080 pismo EUIPO z 2025-11-07);

c) „Zgłoszenie nie spełnia wymogów określonych w art. 36 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (RWUE) i art. 1 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (RWWUE), ponieważ wskazana forma prawna „spółka cywilna” zgłaszającego jest niejasna. Proszę przedstawić wyciąg z odpowiedniego rejestru przedsiębiorstw, który wyjaśnia formę prawną.
Jeśli zgłaszającymi mają być osoby fizyczne, będące członkami spółki cywilnej, która sama w sobie nie ma osobowości prawnej, prosimy o przesłanie wyciągów z rejestru CEIDG wspólników.” (RCD nr 015102136 pismo EUIPO z 2025-05-28);

  1. Treść przepisów prawnych uzasadniających wątpliwości EUIPO Mamy nadzieję, że zestawienie treści powoływanych przez nas przepisów prawa polskiego z przywoływanymi przez EUIPO zasadami prawa unijnego – rozwiewa wątpliwości przedstawiane w pismach EUIPO:

„Zgłoszenie nie spełnia wymogów określonych w art. 36 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (RWUE) i art. 1 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (RWWUE), ponieważ wskazana forma prawna „spółka cywilna” zgłaszającego jest niejasna.”.

[82] Zarówno z art. 36 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (RWUE) , jak też z art. 1 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (RWWUE) – wyraźnie wynika jedynie obowiązek wskazania nazwy (nazwiska) i adresu przedsiębiorstwa zgłaszającego. Przepisy prawne przywoływane przez EUIPO stanowią:

 Artykuł 36 1. Zgłoszenie unijnego wzoru przemysłowego do rejestracji zawiera: (…) b) informacje identyfikujące zgłaszającego62,

 Artykuł 1 Treść zgłoszenia

  1. Zgłoszenie zarejestrowanego unijnego wzoru przemysłowego zawiera: (…)
    b) nazwę (nazwisko), adres i obywatelstwo, jak również Państwo, w którym wnioskodawca ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub przedsiębiorstwo 63.

[83] Uwagi EUIPO nie przeszkadzają zatem w uwzględnieniu w metodyce pracy EUIPO zaproponowanej przez nas na wstępie zasady, iż w przypadku polskiej spółki cywilnej w bazach EUIPO wskazywać należy:

 „Właścicieli” prawa udzielanego przez EUIPO, którymi są łącznie wszyscy wspólnicy spółki cywilnej (każdy podany ze wskazaniem jakiej spółki jest wspólnikiem),

 „Organizację”, którą stanowi polska spółka cywilna, jako że bez wątpienia jest ona jednostką organizacyjną odpowiadającą pojęciu „Organizacja”, którym posługuje się EUIPO (kategorią techniczno-systemową, stworzoną w EUIPO na potrzeby identyfikacji podmiotów w wyniku adaptacji art. 5 rozporządzenia 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej ).

  1. Status spółki cywilnej na gruncie prawa niemieckiego

[84] Przepisy prawa niemieckiego dotyczące niemieckiej spółki cywilnej (Gesellschaft bürgerlichen Rechts – GbR) zostały istotnie zmienione i doprecyzowane ustawą Gesetz zur Modernisierung des Personengesellschaftsrechts (MoPeG), tj. ustawą o modernizacji prawa spółek osobowych.

[85] Ustawa ta weszła w życie z dniem 1 stycznia 2024 r.

[86] Wprowadzone zmiany dotyczą przede wszystkim:

• statusu prawnego niemieckiej spółki cywilnej, uregulowanego obecnie w §§ 705–739 niemieckiego Kodeksu cywilnego (BGB) :
• wyraźnego rozróżnienia spółki cywilnej posiadającej zdolność prawną oraz spółki cywilnej jej pozbawionej,
• wprowadzenia w BGB wprost regulacji, które usankcjonowały i uporządkowały w ustawodawstwie niemieckim domyślnie przyjmowanej dotąd w praktyce regułę, zgodnie z którą GbR prowadząca działalność gospodarczą pod wspólną nazwą lub wpisana do rejestru posiada pełną zdolność prawną jako podmiot prawa.

[87] Uściślenia wprowadzone w niemieckim systemie prawnym, są o tyle istotne, że: przed wejściem w życie MoPeG:

 GbR była formalnie traktowana jako spółka bez osobowości prawnej – jej wspólnicy byli podmiotami prawnymi, a sama spółka funkcjonowała raczej jako „stosunek prawny” między partnerami, czyli „jednostka organizacyjna”,
 uznawanie zdolności prawnej było w dużej mierze wypracowane przez jurysprudencję, a nie wynikało wprost z ustawy,
 MoPeG – Gesetz zur Modernisierung des Personengesellschaftsrechts (MoPeG), tj. ustawa o modernizacji prawa spółek osobowych (Act to Modernize the Law on Civil Law Partnerships) zmienił od 1.1.2024 status prawny niemieckich spółek cywilnych (GbR) poprzez:
• formalne uznanie zdolności prawnej dla GbR,
• stworzenie rejestru spółek (Gesellschaftsregister),
• i uporządkowanie zasad funkcjonowania GbR w obrocie prawnym.

[88] Na tle przedstawionych rozwiązań niemieckich należy stwierdzić, że regulacje prawa polskiego dotyczące spółki cywilnej nie osiągnęły porównywalnego stopnia dojrzałości normatywnej i nie przewidują tak daleko idącego uregulowania jej statusu prawnego, jak ma to miejsce w prawie niemieckim, w szczególności po wejściu w życie MoPeG.

[89] Nie zmienia to jednak faktu, że na gruncie polskiego prawa własności przemysłowej wspólnicy spółki cywilnej są traktowani jako „właściciele” praw udzielanych przez EUIPO, a sama spółka cywilna kwalifikowana jest jako „jednostka organizacyjna” w rozumieniu art. 325 Pwp.
[90] Co istotne, analogiczne podejście było od lat przyjmowane w odniesieniu do niemieckiej spółki cywilnej (GbR), również przed nowelizacją z 2024 r., co potwierdza funkcjonalny i utrwalony charakter takiej kwalifikacji na gruncie praktyki europejskiej.

  1. Wniosek o nieprzenoszenie do struktur unijnych modelu polskiego

[91] Realizowanie obowiązku dostarczania dodatkowych dokumentów jest oczywiście możliwe. Potwierdzają one jedynie twierdzenia rzetelnie działających stron:

[92] Z pewnością generowanie, gromadzenie i analizowanie przez EUIPO dokumentów takich, jak przedstawione – wydłuża jedynie czas postępowania i [podnosi jego koszty:

 
Apel podsumowujący część B:

Potrzeba wyeliminowania błędów w tłumaczeniu prawa Unii Europejskiej utrwalanych w praktyce EUIPO w zakresie określania statusu wspólników polskich i niemieckich spółek cywilnych.

1/ Postuluje się doraźne – na poziomie praktyki stosowania prawa – sformułowanie w wytycznych proceduralnych EUIPO (Guidelines on Trade Marks oraz Guidelines on Designs) zaleceń:

• Przy ustalaniu statusu zgłaszających – EUIPO uwzględnia przepisy prawa krajowego państwa członkowskiego właściwego dla określenia statusu właścicielskiego zgłaszających lub uprawnionych, opierając się na oświadczeniu zgłaszającego, bez żądania dodatkowych zaświadczeń, o ile nie zachodzą szczególne wątpliwości zwłaszcza zgłaszane przez osoby trzecie.
Przyjęcie powyższego rozwiązania służy realizacji zasady proporcjonalności oraz efektywności postępowania przed EUIPO, ograniczając nadmierne obciążenia administracyjne także po stronie zgłaszających. Jednocześnie zapewnia poszanowanie autonomii porządków prawnych państw członkowskich w zakresie określania statusu właścicielskiego podmiotów oraz sprzyja jednolitości i przewidywalności praktyki decyzyjnej EUIPO.

• Status zgłaszającego – spółka cywilna.
W przypadku, gdy zgłaszającym jest spółka cywilna albo gdy zgłoszenie dokonywane jest przez wspólników spółki cywilnej, Urząd EUIPO ustala status zgłaszającego oraz własność prawa zgodnie z przepisami prawa krajowego państwa członkowskiego właściwego dla tej spółki. W szczególności, jeżeli na gruncie prawa właściwego spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, za właścicieli prawa uznaje się jej wspólników.

• Co do zasady, Urząd EUIPO opiera się na oświadczeniu zgłaszającego dotyczącym statusu prawnego zgłaszającego (także spółki cywilnej) oraz wskazania przez zgłaszającego właścicieli prawa. Urząd nie żąda dostarczenia dodatkowych dokumentów, o ile nie powstaną konkretne i uzasadnione wątpliwości, w szczególności zgłoszone przez osoby trzecie.
Samo wskazanie wielopodmiotowej własności prawa wynikającej ze spółki cywilnej nie stanowi podstawy do żądania dodatkowych dowodów, ani do kwestionowania dopuszczalności zgłoszenia.

2/ Uściślając, prosimy o doraźne, na poziomie praktyki stosowania prawa, sformułowanie w wytycznych proceduralnych EUIPO (Guidelines on Trade Marks oraz Guidelines on Designs) wyjaśnień interpretacyjnych, które potwierdzą, że w przypadku, gdy zgłoszenia dokonują wspólnicy spółki cywilnej (np. wspólnicy polskiej spółki cywilnej podobnie, jak wspólnicy niemieckiej spółki cywilnej) mają oni obowiązek wskazania umożliwiających wskazanie w bazach EUIPO informacji obejmujących:

• „Właściciela”, a właściwie „Właścicieli” prawa udzielanego przez EUIPO, którymi są łącznie wszyscy wspólnicy spółki cywilnej, a więc obok imieia i NAZWISKA danego wspólnika / zgłaszającego informacji o tym jakiej spółki jest wspólnikiem;
• „Organizację”, którą stanowi polska spółka cywilna, jako że bez wątpienia jest ona jednostką organizacyjną odpowiadającą pojęciu „organizacja”, którym posługuje się EUIPO (kategorią techniczno-systemową, stworzoną w EUIPO na potrzeby identyfikacji podmiotów w wyniku adaptacji art. 5 rozporządzenia 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej ).
3/ Postuluje się także doraźne sformułowanie w Wytycznych EUIPO (Guidelines on Trade Marks oraz Guidelines on Designs) wyraźnego wskazania, że powyższe zalecenia, które ujednolicą praktykę Urzędu w tym zakresie, obejmują zarówno unijne znaki towarowe, jak i unijne wzory przemysłowe.

[93] Celem postulowanych zmian jest doprowadzenie do sytuacji, w której wyeliminowane zostaną zagrożenia wynikające obecnie z:

• wątpliwości co do statusu własnościowego praw uzyskiwanych przez polskie spółki cywilne,
• ryzyka naruszenia praw wspólników polskich spółek cywilnych,
• nieuzasadnionego mnożenia kont właścicielskich w bazach EUIPO,
• wydłużenia, komplikowania i podnoszenia kosztów postępowań,
• braku jednolitości i przewidywalności praktyki decyzyjnej EUIPO w odniesieniu do zgłoszeń dokonywanych przez spółki cywilnej.

[94] Postulowane uzupełnienie wytycznych prowadzić będzie także do uwzględnienia regulacji dotyczącej w odniesieniu wzorów przemysłowych Unii Europejskiej, a także znaków towarowych Unii Europejskiej:

 zarówno art. 36 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 6/2002 w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (RWUE) , jak i
 art. 1 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego w sprawie wzorów przemysłowych Unii Europejskiej (RWWUE) , jak i
 art. 31 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
– z których to przepisów wynika wyraźnie jedynie obowiązek wskazania nazwiska i adresu przedsiębiorstwa zgłaszającego. Przepisy prawne przywoływane przez EUIPO, skoro stanowią:

• Artykuł 36 1. Zgłoszenie unijnego wzoru przemysłowego do rejestracji zawiera: (…) b) informacje identyfikujące zgłaszającego67,

• Artykuł 1 Treść zgłoszenia

  1. Zgłoszenie zarejestrowanego unijnego wzoru przemysłowego zawiera: (…)
    b) nazwę (nazwisko), adres i obywatelstwo, jak również Państwo, w którym wnioskodawca ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub przedsiębiorstwo68,

• Artykuł 31 Warunki, jakie muszą spełniać zgłoszenia

  1. Zgłoszenie unijnego znaku towarowego zawiera:
    a) wniosek o rejestrację unijnego znaku towarowego;
    b) informacje identyfikujące zgłaszającego; (…)69.

C.
Efektywne, sprawdzone rozwiązanie ustawodawcy unijnego i mechanizm prawny, który jest wart docenienia i wykorzystania w każdym porządku krajowym Unii Europejskiej

  1. Przyczyny występowania z niniejszym apelem Kierując się – zagwarantowanym w art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – prawem składania skarg i wniosków do organów państwowych, urzeczywistnianym w Polsce na zasadach określonych w art. 241 Kodeksu postępowania administracyjnego , w myśl którego wnioski można składać „w interesie publicznym”, jak i „własnym”.
    [96] Doświadczenia związane z pandemią COVID-19, w tym kolejnymi falami i wariantami wirusa, pokazują, że w przyszłości mogą wystąpić dalsze sytuacje nadzwyczajne. Właściwie oceniając fakt, że w innych systemach prawnych wpisane były wcześniej i pozostają.
    Stąd w pełni uzasadniona jest prośba o wprowadzenie do krajowych systemów prawnych (w tym do polskiego systemu prawnego) znanych, prostych i sprawdzonych unijnych rozwiązań prawnych, dotyczacych przedłużenie biegu terminów.
  2. Apel z 2021 r. o zapewnienie ciągłości systemu prawego w sytuacji wydarzeń nadzwyczajnych

[97] Składamy niniejszy WNIOSEK – LIST OTWARTY ponownie, kierowani nieustająco troską o dobre funkcjonowanie systemu prawnego w krajach Unii Europejskiej, w tym w naszym kraju, działając zgodnie z art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

[98] Postulat podobnej treści był już przez nas składany. W 2021 r. adresatami jego byli m.in.:

• Mateusz MORAWIECKI,
• Małgorzata MANOWSKA,
• Piotr NOWAK:

[99] W 2021 r. nasze uwagi pozostały nieskuteczne.

  1. Apel z 2026 r. o zapewnienie ciągłości systemu prawego w sytuacjach nadzwyczajnych

[100] Znakomite, sprawdzone rozwiązanie ustawodawcy unijnego i mechanizm prawny, który jest wart docenienia i wykorzystania w każdym porządku krajowym (także w polskim), którymi – na długo przed pandemią COVID-19 – zabezpieczono funkcjonowanie EUIPO w sytuacji nadzwyczajnej jaką była pandemia COVID-19 (czemu w latach 2020-2022 nie sprostał polski ustawodawca, który nie zapewnił właściwego funkcjonowania w tym czasie Urzędu Patentowego RP oceniany z perspektywy przedsiębiorców).
[101] Treść apelu wpisuje się w podsumowanie naszego stanowiska o konieczności doskonalenia systemu prawa własności intelektualnej także w krajowych porządkach prawnych, co możliwe jest przy wykorzystaniu znakomitych, sprawdzonych rozwiązań ustawodawcy unijnego oraz opracowanych w Unii Europejskiej bezpiecznych i sprawdzonych mechanizmów prawnych.

Apel podsumowujący pkt C:

 Wzorcem dla proponowanych regulacji jest art. 101 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE z 16.6.2017 r. L 154).

Artykuł 101 Terminy
(…)

  1. Jeżeli nadzwyczajne zdarzenia, takie jak klęska żywiołowa lub strajk, spowodują przerwę lub zakłócenia w prawidłowej komunikacji między stronami postępowania a Urzędem lub odwrotnie, dyrektor wykonawczy może ustalić, że w przypadku stron postępowania, które mają swoje miejsce zamieszkania lub swoją siedzibę statutową w tym państwie członkowskim lub które wyznaczyły pełnomocników mających swoje miejsce prowadzenia działalności w tym państwie członkowskim, wszystkie terminy, które w normalnych okolicznościach upłynęłyby w dniu lub po dniu zaistnienia takiego darzenia, które zostało stwierdzone przez dyrektora wykonawczego, zostają przedłużone do dnia wyznaczonego przez dyrektora wykonawczego.

Wyznaczając ten dzień, dyrektor wykonawczy ocenia, kiedy nadzwyczajne zdarzenia ustaną.

Jeżeli zdarzenie dotyczy siedziby Urzędu, dyrektor wykonawczy wyraźnie wskazuje, że przedłużenie terminu dotyczy wszystkich stron postępowania. (…)

Zaproponowany wyżej zapis (powtarzający rozwiązanie znane w systemie prawa unijnego) – wystarczy by sprawnie właściwe służby uruchamiały procedury przedłużania terminów (odroczonego ich zakończenia) w sytuacjach, gdy jest to konieczne w toku wszelkich postępowań sądowych, sądowo-administracyjnych, administracyjnych, w tym przed organami administracji publicznej, w tym także przed Urzędem Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej.

Prosimy o rozważenie możliwości usprawnieniu pracy wskazanych wyżej instytucji, a zwłaszcza Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej –

Pozostajemy z poważaniem –

Janna CHUDY
Członkini Zarządu StoWI Anna KORBELA
Prezes StoWI Marek BESLER
Wiceprezes Zarządu StoWI

dr inż. Ryszard MATUSIAK
Wiceprezes Zarządu StoWI Sławomir KWAPISZ
StoWI Tadeusz KACHNIC
Komisja Rewizyjna StoWI

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *