Węgrom się udało, a jak będzie w tym przypadku?

Pobierz

Częstochowa, Poznań, Szczecin,

Warszawa, dnia 10.04.2026 r.

Szanowna Pani

Dorota RZĄŻEWSKA, od 5.11.2017 r. Prezes PIRP

Szanowny Pan

Bartłomiej FIJAŁKOWSKI, rzecznik patentowy

„Rzecznik Dyscyplinarny”

POLSKA IZBA RZECZNIKÓW PATENTOWYCH

l.dz. 264/RDA1/2026 ul. Żelazna 59 lok. 134

Sygn. akt: RDA 1/2026 00-848 Warszawa

Składająca wniosek o wszczęcie postępowania wyjaśniającego:

Ewa SKRZYDŁO – TEFELSKA, Prezeska Urzędu Patentowego RP

Obwiniony:

Marek BESLER, rzecznik patentowy, b. Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych w latach 2002-2005, Wiceprezes Stowarzyszenia Własności Intelektualnej – Przyjazne Instrumenty IP,

którego reprezentują obrońcy:

Tadeusz KACHNIC, rzecznik patentowy,

Przewodniczący Komisji Rewizyjnej Stowarzyszenia Własności Intelektualnej – Przyjazne Instrumenty IP, b. Wiceprezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych w latach 1993-2017,

Anna KORBELA, rzecznik patentowy, b. Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych w latach 2009-2017, Prezes Stowarzyszenia Własności Intelektualnej – Przyjazne Instrumenty IP,

adres do doręczeń: „AAK” Kancelaria Prawna i Patentowa, ul. J. Kilińskiego 30 lok. 2, 42-202 Częstochowa, adresy poczty elektronicznej:

biuro.czestochowa@aak-ip.eu, biuro.warszawa@aak-ip.eu.

STANOWISKO rzecznika patentowego Marka BESLERA

W imieniu naszego Mocodawcy, z ostrożności określanego jako „obwiniony” na wypadek, gdyby kiedyś powołane zostały legalne władze PIRP i oceniły, że chcą kontynuować postępowanie w tej sprawie o sygn. akt RDA 1/2026, działając wspólnie z „obwinionym” na podstawie niniejszym ustanowionego pełnomocnictwa jako obrońcy – uprzejmie, aczkolwiek stanowczo – wnosimy o wskazanie:

  1. podstawy prawnej na jakiej działa Bartłomiej FIJAŁKOWSKI,
  2. wskazanie podstawy prawnej działania osoby posługującej się tytułem „Rzecznik Dyscyplinarny”.

Równocześnie przedkładamy wniosek o:

  1. zdalne udostępnienie akt sprawy;
  2. przekazanie pytającej Pani Ewie SKRZYDŁO-TEFELSKIEJ, Prezes Urzędu Patentowego RP, że informacje, o których udostępnienie wystąpiła – są chronione przez przepisy ustawy Prawo prasowe oraz przepisy ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych,
    a wobec tego ich udostępnienie nie jest możliwe;
  3. umorzenie postępowania.

UZASADNIENIE

W odpowiedzi na pismo otrzymane w Wielki Piątek (dnia 03.04.2026 r. tj. 14 dni temu) zawierające odpis z „POSTANOWIENIA o wszczęciu postępowania wyjaśniającego” (sygn. akt RDA 1/2026), które podpisał rzecznik patentowy Bartłomiej FIJAŁKOWSKI (posługujący się tytułem „Rzecznik Dyscyplinarny PIRP”) oraz w odpowiedzi na pytania z dnia 26.02.2026 r.,
(które przedstawiła Ewa SKRZYDŁO-TEFELSKA, Prezes Urzędu Patentowego RP) – uprzejmie wyjaśniamy oraz wnosimy jak niżej:

  1. Brak legitymacji czynnej do działania w tej sprawie przez osobę przedstawiającą się „Rzecznik Dyscyplinarny Polskiej Izby Rzeczników Patentowych”
  2. Funkcjonowanie organów samorządu budzi poważne wątpliwości co do ich prawidłowego umocowania.
  3. W ostatnich latach przeprowadzono tzw. zjazdy (w istocie trzy), w czasie których nie podjęto ważnych uchwał, ani ważnych aktów wyborczych.
  4. Nasilają się ryzyka, jakie niesie ze sobą działalność osób nieprzygotowanych do kierowania samorządem. Problem ten omawiany jest szerzej w mediach społecznościowych – Czemu zrobiliście to samorządowi? – StoWI – wydruk w załączeniu.
  1. Brak podstawy prawnej działania osoby przedstawiającej się jako „Rzecznik Dyscyplinarny Polskiej Izby Rzeczników Patentowych”
  2. Osoba przedstawiająca się jako „Rzecznik Dyscyplinarny Polskiej Izby Rzeczników Patentowych” w następujący sposób wskazała podstawę swego działania:

  1. Tymczasem nie istnieje akt prawny wskazany w przytoczonym wyżej postanowieniu, w którym podano (podkreślenia tekstu – AAK): „na zasadzie art. 60 ust. 2 ustawy o rzecznikach patentowych z dnia 11 maja 2022 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego wobec rzeczników patentowych i aplikantów (Dz. U.nr 67 poz. 618 ze zm.).
  2. Równocześnie nie jest jasne jaki akt prawny ma na myśli rzecznik patentowy Bartosz FIJAŁKOWSKI, gdy pisze: „wszcząć postępowanie wyjaśniające wobec rzecznika patentowego Marka Beslera (nr. wpisu 1571 ) w sprawie naruszenia Zasad etyki zawodowej rzeczników patentowych.”?
  3. Nie znamy:

„ustawy z dnia 11 maja 2022 r.”

„w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego wobec rzeczników patentowych i aplikantów

Publikowanej „(Dz. U.nr 67 poz. 618 ze zm.)”.

  1. Najbardziej zbliżony akt prawny publikowanych w portalu sejmowym jest to https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=wdu20010490509 :

  1. Wniosek o zdalne udostępnienie akt sprawy
  2. Precyzując wniosek o zdalne udostępnienie akt sprawy – wyjaśniamy, że oczekujemy:

1/ udostępnienie zdigitalizowanych akt sprawy w formie zdalnej:

  • do pobrania z serwera PIRP (np. z wykorzystaniem protokołu FTP lub SFTP), albo
  • w bezpiecznej przestrzeni chmurowej (z dostępem zabezpieczonym hasłem),

2/ udostępnienie wszystkich materiałów, w sposób standardowy i bezpieczny, poprzez:

  • przekazanie danych dostępowych (adres serwera, login, hasło),
  • zastosowanie szyfrowania (np. SFTP),
  • ewentualne zabezpieczenie plików dodatkowym hasłem.

3/ zapewnienie możliwości dostępu do akt również dla obrońców, którzy zostali niniejszym ustanowieni.

  1. Zgodnie z art. 156 § 1 Kodeksu postępowania karnego[1] w zw. z art. 67b ustawy
    o rzecznikach patentowych[2] – strony mają prawo dostępu do akt sprawy, w tym do sporządzania ich odpisów i kopii.
  2. Uprawnienie to obejmuje również dostęp do akt w formie elektronicznej, jeżeli akta zostały utrwalone w takiej postaci – a jest tak z pewnością w niniejszym przypadku
  3. Opisywane rozwiązania odpowiadają powszechnie stosowanym standardom przekazywania danych i nie wymagają nadzwyczajnych nakładów organizacyjnych – w PIRP stosowane są od ponad 20 lat, we wdrożeniu których pomagał śp. Mirosław KLAR, rzecznik patentowy.
  4. Zdalne udostępnienie akt pozostaje w pełnej zgodzie z zasadą ekonomiki postępowania oraz proporcjonalności, gdyż wymóg osobistego stawiennictwa w Warszawie wyłącznie w celu zapoznania się z aktami:
  • generowałby zbędne koszty i czasochłonność po stronie obwinionej,
  • prowadziłby do ograniczenia możliwości wykonywania obowiązków zawodowych,
  • pozostaje sprzeczny z kierunkiem cyfryzacji postępowań publicznych.
  1. Sytuacja w niniejszej sprawie jest stosunkowo oczywista.
  2. Gdy chcemy wysłać przesyłkę materialną, wybieramy operatora pocztowego spośród wielu dostępnych na rynku. W zależności od wagi i charakteru przesyłki może ona zostać przeniesiona i doręczona przez różne podmioty (nie wykluczając nawet pomocy sąsiedzkiej), takie jak np. Poczta Polska, InPost, DPD czy UPS.
  3. Analogiczna sytuacja występuje w przypadku przesyłek elektronicznych.
  4. Tu „adresem” jest adres IP – można go porównać do adresu domu, pod którym znajduje się serwer. W zależności od znaczenia przesyłki oraz poziomu wymaganego bezpieczeństwa danych, nadawca może wybrać odpowiedni „środek transportu”, czyli protokół komunikacyjny.
  5. Do bezpośredniego przekazywania plików (np. skanów dokumentów) służy:
  • protokół FTP (ang. File Transfer Protocol, pol. Protokół przesyłania plików)
  • oraz jego bezpieczna odmiana SFTP (ang. SSH File Transfer Protocol
    rzadziej spotykane: Secure File Transfer Protocol , pol. Protokół bezpiecznego przesyłania plików (z wykorzystaniem SSH)).
  1. Ten drugi protokół można porównać do sytuacji, w której wraz z kurierem przesyłkę eskortuje ochrona – zapewnia on bowiem dodatkowe szyfrowanie danych i zwiększony poziom bezpieczeństwa transmisji (dobrą praktyką jest zabezpieczanie danych hasłem).
  2. W ten sposób PIRP bez trudu może udostępnić dane na swoim serwerze do pobrania, przekazując użytkownikowi dane dostępowe (login, hasło, adres serwera). Alternatywnie możliwe jest umieszczenie plików w tzw. chmurze, czyli na serwerze znajdującym się pod innym „adresem”, często u innego dostawcy usług (np. na serwerze zlokalizowanym poza granicami kraju).

4. Prawo prasowe oraz ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustanawiające zakaz ujawniania źródeł publikowanych informacji

  1. Redakcja kwartalnika StoWI THINK-TANK WSZYSTKO o IP w PL w ramach krytyki prasowej publicznie poddaje krytycznej ocenia działania Urzędu Patentowego RP. Nie może jednak podawać bliższych danych na temat źródeł informacji, wobec związania treścią[3] art. 15 ustawy Prawo prasowe, uniemożliwiającego ujawnianie danych o źródłach publikowanych informacji. Zakaz taki wprowadzają także podobnie brzmiący[4] art. 84 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który także zakazuje ujawniania danych o źródłach publikowanych informacji, a wobec tego nie jest możliwe udostępnienie danych interesujących Ewę SKRZYDŁO-TEFELSKĄ, Prezes UPFRP.
  2. Należy także pamiętać o treści art. 16 Prawa prasowego3 odsyłający do art. 240 Kodeksu karnego: „art. 16. /…/ materiał prasowy, list do redakcji lub inny materiał o tym charakterze dotyczy przestępstwa określonego w art. 240 § 1 Kodeksu karnego albo autor lub osoba przekazująca taki materiał wyłącznie do wiadomości dziennikarza wyrazi zgodę na ujawnienie jej nazwiska”.
  3. Art. 240 § 1 Kk określa przypadki, gdy możliwe jest zwolnienie dziennikarza z obowiązku, który znieść można tylko wyjątkowo[5] – art. 16 Prawa prasowego. Wydarzenia opisywane w kwartalniku StoWI – nie są jednak czynami zabronionymi z katalogu zamkniętego[6], określonego w art. 240 § 1 Kodeksu karnego, (potencjalnie umożliwiającego uzyskanie przez danych o źródłach informacji):
  • art. 118 [Eksterminacja], 
  • art. 118a [Zamach przeciwko ludności],
  • art. 120-124 [Środki masowej zagłady; niedopuszczalne ataki i sposoby walki;

zamach na osoby; inne naruszenia prawa międzynarodowego], 

  • art. 127 [Zamach stanu], 
  • art. 128 [Usunięcie przemocą konstytucyjnego organu RP], 
  • art. 130 [Szpiegostwo], 
  • art. 134 [Zamach na życie Prezydenta], 
  • art. 140 [Zamach terrorystyczny], 
  • art. 148 [Zabójstwo], 
  • art. 148a [Przyjęcie zlecenia zabójstwa człowieka w zamian za udzieloną lub obiecaną korzyść majątkową lub osobistą], 
  • art. 156 [Ciężki uszczerbek na zdrowiu], 
  • art. 163 [Spowodowanie niebezpiecznych zdarzeń], 
  • art. 166 [Piractwo], 
  • art. 189 [Pozbawienie wolności], 
  • art. 197 § 3-5 [Zgwałcenie], 
  • art. 198 [Wykorzystanie bezradności, upośledzenia], 
  • art. 200 [Obcowanie płciowe z małoletnim], 
  • art. 252 [Wzięcie zakładnika].
  1. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z podstaw wskazanych w art. 240 § 1 Kk, która umożliwiałaby zwolnienie publicystów z obowiązku zachowania w tajemnicy informacji – ujawnienia zakazują przepisy ustawy Prawo prasowe oraz ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
  2. Zatem wniosek o przekazanie pytającej Pani Ewy SKRZYDŁO-TEFELSKIEJ, Prezes UPRP, że informacje, o które udostępnienie wystąpiła są chronione przez przepisy ustawy Prawo prasowe oraz przepisy ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, a wobec tego ich udostępnienie nie jest możliwe – jest w pełni uzasadniony.
  3. W myśl art. 15 Prawo prasowe oraz art. 84 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (nieujawniania źródeł opublikowanych informacji) – próba złamania tych zakazów zmierza do niedopuszczalnego pogwałcenia art. 240 § 1 Kodeksu karnego [7].
  4. Wniosek o umorzenie postępowania
  5. Uprzejmie przedstawiamy w załączeniu (dostępny także w Internecie) dokument dodatkowo uzasadniający wniosek o umorzenie niniejszego postępowania zgodnie z art. 17 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania karnego[8] w zw. z art. 67b ustawy o rzecznikach patentowych[9].

***

  1. W opisanej sytuacji – wnosimy zatem jak na wstępie. Stanowisko StoWI przedstawione zostanie natomiast w mediach społecznościowych.

Marek BESLER

Wiceprezes Zarządu StoWI

Prezes Polskiej Izby Rzeczników Patentowych
w latach 2002-2005

Anna KORBELA

Prezes StoWI

Prezes PIRP w latach 2009-2017

Tadeusz KACHNIC

Komisja Rewizyjna StoWI
Wiceprezes PIRP od 1993 r. do 05.11.2017 r.

W załączeniu:

Obraz zawierający tekst, zrzut ekranu, Czcionka Zawartość wygenerowana przez AI może być niepoprawna.

  1. [ustawa z dnia 6 czerwca 1987 r. Kodeks postępowania karnego ((Dz.U. z 2025 r. poz. 46) – Dostęp do akt]:

    rt. 156

    § 1. Stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta sprawy sądowej oraz daje możność sporządzenia z nich odpisów lub kopii. Za zgodą prezesa sądu akta te mogą być udostępnione również innym osobom. Informacje o aktach sprawy mogą być udostępnione także za pomocą systemu teleinformatycznego, jeżeli względy techniczne nie stoją temu na przeszkodzie.

    § 1a. (uchylony)

    § 2. Na wniosek oskarżonego lub jego obrońcy wydaje się odpłatnie kopie dokumentów z akt sprawy. Kopie takie wydaje się odpłatnie, na wniosek, również innym stronom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym. Zarządzenie w przedmiocie wniosku może wydać również referendarz sądowy. Od kopii wykonanej samodzielnie nie pobiera się opłaty.

    § 3. Prezes sądu lub referendarz sądowy może w razie uzasadnionej potrzeby zarządzić wydanie odpłatnie uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy.

    § 4. Jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo ujawnienia informacji niejawnych o klauzuli tajności „tajne” lub „ściśle tajne”, przeglądanie akt, sporządzanie odpisów i kopii odbywa się z zachowaniem rygorów określonych przez prezesa sądu lub sąd. Uwierzytelnionych odpisów i kopii nie wydaje się, chyba że ustawa stanowi inaczej.

    § 5. Jeżeli nie zachodzi potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania lub ochrony ważnego interesu państwa, w toku postępowania przygotowawczego stronom, obrońcom, pełnomocnikom i przedstawicielom ustawowym udostępnia się akta, umożliwia sporządzanie odpisów lub kopii oraz wydaje odpłatnie uwierzytelnione odpisy lub kopie. W przedmiocie udostępnienia akt, sporządzenia odpisów lub kopii lub wydania uwierzytelnionych odpisów lub kopii prowadzący postępowanie przygotowawcze wydaje zarządzenie. W wypadku odmowy udostępnienia akt pokrzywdzonemu na jego wniosek należy poinformować go o możliwości udostępnienia mu akt w późniejszym terminie. Z chwilą powiadomienia podejrzanego lub obrońcy o terminie końcowego zaznajomienia z materiałami postępowania przygotowawczego pokrzywdzonemu, jego pełnomocnikowi lub przedstawicielowi ustawowemu nie można odmówić udostępnienia akt, umożliwienia sporządzania odpisów lub kopii oraz wydania odpisów lub kopii. Za zgodą prokuratora akta w toku postępowania przygotowawczego mogą być w wyjątkowych wypadkach udostępnione innym osobom. Prokurator może udostępnić akta w postaci elektronicznej.

    § 5a. W razie złożenia w toku postępowania przygotowawczego wniosku o zastosowanie albo przedłużenie tymczasowego aresztowania podejrzanemu i jego obrońcy udostępnia się niezwłocznie akta sprawy w części zawierającej treść dowodów dołączonych do wniosku, z wyłączeniem dowodów z zeznań świadków, o których mowa w art. 250 § 2b.

    § 5b. Przepis § 5 stosuje się odpowiednio do udostępniania akt zakończonego postępowania przygotowawczego.

    § 6. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie kopii dokumentów oraz uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy, mając na uwadze koszt wykonania takich kopii i odpisów. ↑

  2. [Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 749)]: 

    Art. 67b W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. ↑

  3. [ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz.U. z 2018 r. poz. 1914) – tajemnica dziennikarska]:

    art. 15 1. Autorowi materiału prasowego przysługuje prawo zachowania w tajemnicy swego nazwiska.

    2. Dziennikarz ma obowiązek zachowania w tajemnicy:

    1) danych umożliwiających identyfikację autora materiału prasowego, listu do redakcji lub innego materiału o tym charakterze, jak również innych osób udzielających informacji opublikowanych albo przekazanych do opublikowania, jeżeli osoby te zastrzegły nieujawnianie powyższych danych;

    2) wszelkich informacji, których ujawnienie mogłoby naruszać chronione prawem interesy osób trzecich.

    3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również innych osób zatrudnionych w redakcjach, wydawnictwach prasowych i innych prasowych jednostkach organizacyjnych.

    art. 16 1. Dziennikarz jest zwolniony od zachowania tajemnicy zawodowej, o której mowa w art. 15 ust. 2, w razie gdy informacja, materiał prasowy, list do redakcji lub inny materiał o tym charakterze dotyczy przestępstwa określonego w art. 240 § 1 Kodeksu karnego albo autor lub osoba przekazująca taki materiał wyłącznie do wiadomości dziennikarza wyrazi zgodę na ujawnienie jej nazwiska lub tego materiału.

    2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również innych osób zatrudnionych w redakcjach, wydawnictwach prasowych i innych prasowych jednostkach organizacyjnych.

    3. Redaktor naczelny powinien być w niezbędnych granicach poinformowany o sprawach związanych z tajemnicą zawodową dziennikarza; powierzoną mu informację albo inny materiał może ujawnić jedynie w wypadkach określonych w ust. 1. ↑

  4. [ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm.) – Tajemnica informacji]:

    art. 84 1. Twórca, a wydawca lub producent na żądanie twórcy mają obowiązek zachowania w tajemnicy źródeł informacji wykorzystanych w utworze oraz nieujawniania związanych z tym dokumentów.

    2. Ujawnienie tajemnicy jest dozwolone za zgodą osoby, która powierzyła tajemnicę, lub na podstawie postanowienia właściwego sądu. ↑

  5. [ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (Dz.U. z 2018 r. poz. 1914) – tajemnica dziennikarska]:

    art. 16 1. Dziennikarz jest zwolniony od zachowania tajemnicy zawodowej, o której mowa w art. 15 ust. 2, w razie gdy informacja, materiał prasowy, list do redakcji lub inny materiał o tym charakterze dotyczy przestępstwa określonego w art. 240 § 1 Kodeksu karnego albo autor lub osoba przekazująca taki materiał wyłącznie do wiadomości dziennikarza wyrazi zgodę na ujawnienie jej nazwiska lub tego materiału.

    2. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również innych osób zatrudnionych w redakcjach, wydawnictwach prasowych i innych prasowych jednostkach organizacyjnych.

    3. Redaktor naczelny powinien być w niezbędnych granicach poinformowany o sprawach związanych z tajemnicą zawodową dziennikarza; powierzoną mu informację albo inny materiał może ujawnić jedynie w wypadkach określonych w ust. 1. ↑

  6. [ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. z 2024 r. poz. 17 z późn.zm.) – niezawiadomienie o przestępstwie]:

    art. 240 § 1. Kto, mając wiarygodną wiadomość o karalnym przygotowaniu albo usiłowaniu lub dokonaniu czynu zabronionego określonego w art. 118, art. 118a, art. 120-124, art. 127, art. 128, art. 130, art. 134, art. 140, art. 148, art. 148a, art. 156, art. 163, art. 166, art. 189, art. 197 § 3-5, art. 198, art. 200, art. 252 lub przestępstwa o charakterze terrorystycznym, nie zawiadamia niezwłocznie organu powołanego do ścigania przestępstw,

    podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

    § 2. Nie popełnia przestępstwa określonego w § 1, kto zaniechał zawiadomienia, mając dostateczną podstawę do przypuszczenia, że wymieniony w § 1 organ wie o przygotowywanym, usiłowanym lub dokonanym czynie zabronionym; nie popełnia przestępstwa również ten, kto zapobiegł popełnieniu przygotowywanego lub usiłowanego czynu zabronionego określonego w § 1.

    § 2a. Nie podlega karze pokrzywdzony czynem wymienionym w § 1, który zaniechał zawiadomienia o tym czynie.

    § 3. Nie podlega karze, kto zaniechał zawiadomienia z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu lub jego najbliższym. ↑

  7. [ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz.U. z 2024 r. poz. 17 z późn.zm.) – niezawiadomienie o przestępstwie]:

    art. 240 § 1. Kto, mając wiarygodną wiadomość o karalnym przygotowaniu albo usiłowaniu lub dokonaniu czynu zabronionego określonego w art. 118, art. 118a, art. 120-124, art. 127, art. 128, art. 130, art. 134, art. 140, art. 148, art. 148a, art. 156, art. 163, art. 166, art. 189, art. 197 § 3-5, art. 198, art. 200, art. 252 lub przestępstwa o charakterze terrorystycznym, nie zawiadamia niezwłocznie organu powołanego do ścigania przestępstw,

    podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

    § 2. Nie popełnia przestępstwa określonego w § 1, kto zaniechał zawiadomienia, mając dostateczną podstawę do przypuszczenia, że wymieniony w § 1 organ wie o przygotowywanym, usiłowanym lub dokonanym czynie zabronionym; nie popełnia przestępstwa również ten, kto zapobiegł popełnieniu przygotowywanego lub usiłowanego czynu zabronionego określonego w § 1.

    § 2a. Nie podlega karze pokrzywdzony czynem wymienionym w § 1, który zaniechał zawiadomienia o tym czynie.

    § 3. Nie podlega karze, kto zaniechał zawiadomienia z obawy przed odpowiedzialnością karną grożącą jemu samemu lub jego najbliższym. ↑

  8. [ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz.U. z 2025 r. poz. 46 z późn. zm.) – negatywne przesłanki procesowe]:

    art. 17 § 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy:

    1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia;

    2) czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia przestępstwa;

    3) społeczna szkodliwość czynu jest znikoma;

    4) ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze;

    5) oskarżony zmarł;

    6) nastąpiło przedawnienie karalności;

    7) postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się;

    8) sprawca nie podlega orzecznictwu polskich sądów karnych;

    9) brak skargi uprawnionego oskarżyciela;

    10) brak wymaganego zezwolenia na ściganie lub wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej, chyba że ustawa stanowi inaczej;

    11) zachodzi inna okoliczność wyłączająca ściganie.

    § 2. Do chwili otrzymania wniosku lub zezwolenia władzy, od których ustawa uzależnia ściganie, organy procesowe dokonują tylko czynności niecierpiących zwłoki w celu zabezpieczenia śladów i dowodów, a także czynności zmierzających do wyjaśnienia, czy wniosek będzie złożony lub zezwolenie będzie wydane.

    § 3. Niemożność przypisania winy sprawcy czynu nie wyłącza postępowania dotyczącego zastosowania środków zabezpieczających.

    § 4. Istnienie okoliczności określonych w § 1 pkt 4-6 nie wyłącza postępowania w przedmiocie przepadku, o którym mowa w art. 45a § 2 Kodeksu karnego i art. 43a Kodeksu karnego skarbowego. ↑

  9. [Ustawa z dnia 11 kwietnia 2001 r. o rzecznikach patentowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 749)]: 

    Art. 67b W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. ↑

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *